ığranmak

ırgalanmak, sallanmak.

( Namı büyük, zümrüt Ayran'ın; / Nasıl kardeşim, nasıl garbî yelinden / Iğranır, uğuldar çamları.", A İlhan, Cebbar oğlu Mehemmed, Duvar, 1945, 10 | “Ben Sakarya'da bir kavak ağacıyım, yel eser inlerim, / Sakarya ığranıp gider, ben Sakarya'yı beklerim.”, Attila İlhan, Barakmuslu Mezarlığı )