kabadayı

Kendine özgü namus kurallarını esas alıp toplum kurallarının dışına çıkarak zorbalık yapan, etrafa meydan okuyan kimse; bıçkın, dayı, efe, külhanbeyi. 2. s. mec. Yürekli olan. 3. a. mec. Bir şeyin en iyisi, başta geleni. 4. dürüst.

( | 3 Münevverlerimizin en kabadayıları bugün evvela milliyetlerini, hatta milliyet ile ırkı birbirine karıştırıyorlar., | Ömer Seyfeddin/Hakan Arslan, YŞ, 17.05.1999/KararG, 04.03.2017 (Mefhum Buhranı 1919) | 4 Fakat şimdi öyle mert kabadayı nerde bulunur? Başkasını kendinden üstün görsün. Onlar eski müslümanlarda imiş. Hz. Ömer kendi işini yaparken devletin mumunu söndürüp, kendi mumunu yakardı.", E Mollaömeroğlu, Hak Söz, 1976, 8 )