uçkun

1. Uçmuş, fırlamış. 2. ağız. Ateşten fırlayan ve etrafa saçılan kıvılcım. 3. uçucu olan. 4. Uçar durumdaki çekirge. DS

( 3. Çekirgenin uçkunu / Gelinlerin coşkunu / Coşkun olan gelinler (A Canım) / Kendisi sallar da peşkiri", Şu Dirmil'in Çalgısı, Burdur türküsü | Çekmeköyde yaz temizliği: Sineklere karşı ilaçlama seferberliği (...) Belediye ekipleri, sabah ve akşam saatlerinde çevreye duyarlı yöntemlerle larva ve uçkun ilaçlamaları gerçekleştiriyor., Çekmeköy Çocuk, 2025, S 109, 6 )