ya bir olur

1. belki. 2. bazan.

( Şimdiye kadar yanlış yoldan gitmiş olduğumuzu ona söyliyeceğim. Ya bir olur kızar, ya bir olur hoşuna gider. Bu ifadedeki 'bir olur'lar kaldırılmakla mâna bozulmaz: 'ya kızar, ya hoşuna gider.' de denilebilir. Fakat 'Ya bir olur kızar, ya bir olur hoşuna gider.' şekli ile iki ...", Ö A Aksoy, Gaziantep ağzı: Gramer (fonetik, morfoloji, sintaks) başka ...", 1945, 307 | Havanın bir sakin zamanını, karın az yağdığı veya az topladığı bir eyyamı seçerler, yola çıkarlar. Zurnada peşrev olmaz, ne çıkarsa bahtına. Ya bir olur, hesap doğru çıkar, binbir müşkülat binbir sıkıntı ve hele milyon bir yorgunluk bahasına da olsa boğazı geçerler, Tatvan'a veya aksi taraftan geliyorsa Bitlis'e bir canlarını attılar mı, Kristof Kolomb'un 'Kara... kara' diye bağıran tayfaları gibi delice sevinç çığlıkları atarlar... ya bir olur, hesap doğru çıkmaz, kör taliin aksi tarafına rastlar, bir tipi, bir fırtına... 've ileyhi türceun...'", M Körükçü, 1954, 3-4 )